सुनिल अधिकारी

 
 

सुनिल अधिकारीका चार मुक्तक

      १, कसरि बुझाउँ तिमीलाई, तिम्रो सामीप्यता किन चाहान्छु म ? मर्नु अघि तिम्रा यादहरुलाई एउटा आकार दिन चाहन्छु म थाहा छैन कहाँसम्म छ सफर, क्षितिज पारीको त्यो शहरको बाटो लामो होला, तिम्रै यादहरुको सहारा लिन चाहन्छु म ! २, बर्सातले धरती भिजाउँदा, यता आँखाबाट आँसु खसेको छ काँढा बनेर तिम्रो याद, मेरो हृदयमा यसरि गढेर बसेको छ यीनै सम्झनाका तरेलीहरु, एक्लोपनको साथी बन्छन् कहिले कहिले घाउ चर्किन्छ, यीनै यादले नाग बनेर मन डसेको छ ! ३, निम्तो त्यो अधरको थियो, तर मन आँखामा लट्ठियो ती नयन रफुर्सदमा


पछिल्ला सम्प्रेसणहरु

थाल्यो संवाद नेपाली स्याटेलाइटले, ग्राउन्ड स्टेसनसँग नेपाली स्याटेलाइटको दोहोरो सम्पर्क

नेवा: पुच: युएईले ईन्द्रजात्रा येंया पुन्ही कार्यक्रम भव्यताका साथ मनायो

घरबेटीलाई प्राधिकरणको आग्रहः भाडामा बस्नेसँग जथाभावी महसुल नउठाउनुस्

बिजनेष

ओली र मोदीले यसरी गरे पाइपलाइनको उद्घाटन

अन्तर्वार्ता

हामीसंग फेसबुकमा जोड़िनुहोस